Category Archives: Tanzania

Maandag 15 april: vicieuze-BIOS-cirkel

Ik toon de bibliotheekapplicatie aan de bib-guy en hij lijkt er zeer content over. Hij ziet het zitten om er mee te werken. Tijdens de demonstratie vind ik echter nog wat foutjes. Ik kan ze niet direct oplossen want het internet werkt niet.

Verkenningstocht: waarom werkt het internet niet? In het kantoor van Bernard merk zie ik dat de schakelaar van het stopcontact van de router uit staat. Dat is het probleem dus! Ik zet de schakelaar aan, internet werkt! 5 minuten later valt de elektriciteit uit… -_-

Jeroen laat me vanuit aqua lodge weten dat de generator weer stilgevallen is. Volledig kigoma krijgt electriciteit van een grote generator die op “oil” draait. Die generator staat dicht bij aqua lodge dus we horen die ronken (en stilvallen).

5 minuten later: Terug elektriciteit. 5 minuten later: Terug uit. En zo verder en verder voor de hele voormiddag. Ik moet er geen tekeningskes bij maken dat ik nietveel heb kunnen doen…

In de namiddag zijn de elektriciteit en internet beiden terug.
Waarschuwing: Het volgende deel is zeer technisch en volgens mij onverstaandbaar voor een computerleek. Mama, vraag maar veel uitleg aan Papa!

In de namiddag krijg ik 2 kapotte computers in mijn handen gestopt die zo dringend mogelijk gefixt moeten worden. Eén start er niet meer op, blijft hangen in de BIOS. De BIOS zegt dat de Harde schijf en de diskette-drive kapot zijn. De andere computer “has no icons”. Maw: de gebruikersaccount is corrupt waardoor windows met een tijdelijk profiel aanmeld. Op dat tijdelijk profiel is het bureaublad leeg…

Computer 1:
Deze computer heeft geen diskette-drive, natuurlijk denkt de BIOS dat hij kapot is. Ik laat de BIOS weten dat hij geen diskette-drive heeft en probleem 2 is weg. Ik wil kijken of harde schijf echt kapot is dmv een linux-live-cd. De computer heeft enkel een cd-speler terwijl ik enkel DVD’s heb; via een bootable usb dan maar. Probleem: BIOS versie heeft geen ondersteuning voor bootable usb’s. Ik moet de BIOS dus updaten.

BIOS updaten doe je op 2 manieren:
1) vanuit windows zelf [aangezien windows niet opstart is dit geen optie]
2) via diskette [computer heeft geen diskette-drive,, geen optie]

Ik download de driver terwijl ik in de brolcontainer ga gaan zoeken achter een werkende diskette-drive. Die vind ik niet, maar ik vind wel een werkende DVD-drive, waardoor ik toch mijn linux-live-dvd kan opstarten! Ik steek de dvd-drive in de computer, steek de dvd in de drive en start de computer op met knoppix (een linux versie).

De harde schijf heeft 2 partities: 1 ntfs van 15GB met windows er op en 1 kapotte partitie van 15GB met niets er op. Ik verwijder de kapotte partitie en voeg de vrije ruimte toe aan de eerste partitie. Nu heeft de computer een werkende harde schijf van een goeie 30GB. Fantastisch! Ik sluit linux af en probeer windows op te starten. Ik eet mijn stoel op uit frustratie omdat de computer nog steeds niet wil opstarten. Hij is wel gestopt met zeggen dat de harde schijf kapot is.

Pruts, Gepruts, Gevloek, Gepruts.

Uitendelijk vind ik een manier om windows toch op te starten. Als je ergens in de BIOS de herstelpartitie probeert op te starten dan start windows normaal. Dit is echter een veel te omslachtige manier om het een oplossing te kunnen noemen. Maar nu kan ik tenminsten de BIOS al updaten. Misschien is het daarmee opgelost? Computer herstarten, Hopen, Frustreren. Uit pure miserie begin ik met de boot-order te prutsen; de cdromdrive eerst zetten enzo.. Plots zie ik dat er naast de cdromdrive een vinkske staat en naast de harde schijf niet. Ik zie beneden tussen de commando’s staan “press space to enable the hard drive”. Zou dit het zijn?

Voor de laatste keer: Computer uitschakelen, Computer aanzetten, Hopen…. BAM! Een Bom van euforie blaast de helft van de kamer weg.

Het probleem was dus: Een lokale “computer genious” had er niets beter op gevonden dan de harde schijf uit te zetten in de boot-order. Ze stond er in, ze stond op de eerste plaats; maar ze stond gewoon uit. Tot vandaag wist ik niet dat je dit kon doen. Waarom je dit zou willen doen, God weet het, maar ik ben alleszins zeer content dat ik het gevonden heb…

tl;dr: pruts,pruts,success!

Vrijdag 12 april: chimps in gombe

Plan: 6.40 opstaan, 7.30 vertrekken.
Realiteit: 7.25 opstaan, 7.40 vertrekken.

De wekker op mijn gsm was vastgelopen. Ipv mij rustig wakker te wiegen met een prachtig liedje gaf hij een foutmelding. Een gsm die slimmer is dan de maanlander en hij kan mij niet eens deftig wekken…

De boottocht naar gombe is echt fantastisch. Half indommelen terwijl je het meer tegen de romp hoort klotsen. We passeren enkele vissersdorpen. De vissers drogen de vissen door ze op stellingen te leggen. Langzaamaan zien we het landschap veranderen. Er komen meer en meer bomen bij en alles word groener. Het junglegeluid begint langzaam boven het ronken van de motor te komen.

DSC_0449

DSC_0450

DSC_0453

Nog voor we in Gombe aankomen zien we een groepje apen op het strand. Ze zijn keien aan het eten. Blijkbaar doen ze dat om mineralen binnen te krijgen.

We meren aan en worden verwelkomt door de volledige staf van het Jane Goodall Institute. We betalen inkom (90 dollar) en gaan het park binnen met een gids. Dit is het kleinste nationaal park in Tanzania, 30Km². Maar de inkom is het duurste om bezoekers te weren. Dit doen ze om de chimps te beschermen. Mensen brengen veel te gemakkelijk ziektes over op chimps.

De mensen van het park waren op de hoogte dat ge gingen komen en hadden al “spotters” op pad gezet om de chimps te zoeken. “I have good news and bad news. The good: we know where the chimps are! The bad: They are very far…” Dat wordt dus een uurenhalf stappen met het prachtige zicht op de kustlijn…

DSC_0462

DSC_0460

We zien een groep chimps een boom afbreken. De gids heeft een fantastisch idee: “let’s get closer!”. We lopen de bergen op, de jungle in, achter de chimps aan. Gemakkelijker gezegd dan gedaan want de chimps verplaatsen zich razendsnel. Tot het begint te regenen. Dan nestelen ze zich allemaal in een boom en wachten ze tot het terug droog word. “They do not like to get wet” laat de gids weten.

DSC_0468

2 uur lang volgen we de chimps tussen de bomen. Dan krijgen we honger. We vragen aan de gids om ons naar het strand te brengen. Na het eten gaan we op stap naar een waterval. Tijdens de tocht vertelt de gids het verhaal van Jane Goodall

DSC_0461

Jane Goodall is een amerikaanse onderzoekster die zeer invloedrijk onderzoek heeft gedaan naar chimps. Ze zette in Gombe een “feeding station” op waar ze de gedragen van chimps onderzocht. Ze kreeg veel kritiek op haar werk oa doordat ze de chimps een naam gaf ipv een nummer. Ook probeerde ze hun gedrag uit te leggen ahv emoties enzo. Het was toen zeer controversieël om te zeggen dat dieren emoties hebben.

Ze vond ook dat chimps zeer agressief zijn. Chimps werden vroeger gezien als veel vredelievender dan de mens, maar Jane observeerde oa vrouwen die baby’s van andere chimps opaten om hun machtspositie te behouden. Ook vond ze dat chimps strategisch in groep konden jagen op andere apen.

Rond 2000 werd haar onderzoek na 30 jaar stopgezet door de overheid om de chimps te redden. Door het vele contact met mensen stierf een groot deel van de chimps aan polio. De rest van de chimps waren zeer lui en afhankelijk van het “feeding station”. Gombe werd nationaal park, de mensen moesten er uit wegtrekken en de chimps werden (min of meer) met rust gelaten. Nu, 13 jaar later, is de populatie terug sterk aan het stijgen.
Het Jane Goodall Institute is nog steeds aanwezig in het park, maar veel minder “intrusive” dan 13 jaar geleden. De feeding stations worden niet meer gebruikt en het mens-chimp contact word zo klein mogelijk gehouden.

Donderdag 11 april: niets speciaals

Vandaag een dagje thuiswerken. Mijn beste Access kunsten bovenhalen om de bibliotheek applicatie te maken. Na een hele dag zwoegen heb ik eindelijk een applicatie waar ik trots op ben.

Eenmaal je met Access kan werken is het nog redelijk gemakkelijk. Voor de meeste dingen zijn er wizards die het werk voor u doen. Het moeilijkste is om dubbele vermeldingen eruit halen. Bij het oude systeem zaten alle boeken er apart in. Ook diegene die ze dubbel hadden. In een professionele bibliotheek met scanner en barcodes enzo is dat handig om te hebben, maar hier zou het enkel voor veel verwarring zorgen. Access heeft een wizard die een lijst geeft van alle dubbele records. Het is echter niet mogelijk om ze op die manier ook te verwijderen. Wat SQL-magic “does the trick”.

Niet veel merkwaardig gebeurt vandaag, maar ik heb goed kunnen doorwerken. Ik kruip vroeg in mijn want morgen vertrek ik naar Gombe National Park. “The park with the closes genetic relative to the human; the chimpanzee.”

Woensdag 10 april: son, I am dissappoint!

Ik zit een dag voor op de planning dus ik kan wat dingen van vroeger inhalen. De bibliotheek. Katrien vertelde ons dat het uitlenen van boeken nog steeds op papier gebeurt en ze vroeg ons om het te digitaliseren.

We willen het met Access doen omdat dat het meest gekend is. Als het kapot zou gaan is het niet zo moeilijk om iemand te vinden die er iets van kent. Om de “schok” voor de bibliothecaris zo klein mogelijk te houden willen we dat het zoveel mogelijk trekt op de manier hoe ze nu werken. We gaan dus op verkenningstocht naar de bibliotheek.

Schrijf de naam van de student + titel + auteur op. Bereken datum dat het boek terug moet zijn. Doorstreep het wanneer het boek terug is. Zeer simpel maar zeer effectief. Wel iets raars. Op iedere boek staat er een raar nummer… Waar dient dat voor?

De bib-guy vertelt ons dat dat te maken had met een programma van vroeger, maar dat het programma nu kapot is. Wij wisten niets van een programma. Katrien ook niet… Ik leg je later wel eens uit hoe de communicatie zo fout kan lopen.

Nieuw plan: zoek dat programma en repareer het.

We vinden het uiteindelijk op een bestofte pc in de bib. Het is *tromgeroffel* gewoon Access! Onze voorgangers hadden blijkbaar hetzelfde idee,. Het is niet kapot, gewoon heel slecht gemaakt. Ik snap waarom je zou zeggen dat het kapot is zodat je er niet meer mee moet werken.

Voor de nerds in de zaal; het was zo erg dat ze de id van de student moesten opzoeken door een filter op de studententabel te plaatsen. “remember the id, then go to the books table” daar moesten ze door een filter de id van het boek vinden “if the spelling of the title is correct, you should find it” dan naar een formulier gaan en de 2 id’s invullen. Klaar is Kees! gemakkelijk, toch? Veel beter dan het in een boekje opschrijven, toch?

Volgende stap van het plan: maak het veel gebruiksvriendelijker zodat ze er wél mee willen werken. We zullen ze eens duidelijk maken dat computers ook kunnen gebruikt worden om uw leven GEMAKKELIJKER te maken.

Misschien valt het je op dat ik er mij wat in opwind. Dit zie ik als de reden waarom zoveel mensen computers haten. Het is onze job om wat we maken aan te passen aan wie het gebruikt. Schrijf je aan de Linux kernel, hou dan de developers in je achterhoofd. Maak je een bibliotheek applicatie, hou dan “Jan met de facebook account” in je achterhoofd. Faal je daar in, dan faal je als een ITer en zet je heel de business in slecht daglicht.

Ik: “Jeroen, ken jij iets van Access?”
j: “neen, jij?”
Ik: “3 lessen gehad in het middelbaar”

Ik word gepromoveerd tot Access-expert en begin eraan.

PS: titel is een internet-insider, geen typfout

Dinsdag 9 april: op schema

8 uur wakker worden, een slok water drinken, terug in mijn bed kruipen. Gisterenavond om 21.30 in mijn bed gekropen maar nog steeds super ziek.

Om 10 uur word ik terug wakker en voel ik mij al veel beter. Jeroen zit ondertussen op het Newman. Hij laat mij weten dat er internet en elektriciteit is. Super, dan kunnen we misschien verderdoen vandaag.

We hebben de planning omgewisseld. Hij werkt nu verder aan moodle terwijl ik mij bezig hou met de computers van ADEN. Tegen de avond hebben we een werkende moodle installatie en zijn alle computers van ADEN in orde. We zitten dus goed op planning!

Middageten weer in de UN. Ik heb al een hele week aan de kok zitten vragen of hij “fried banana” heeft. Al een hele week stelt hij mij teleur. Gisteren begon hij na de zoveelste vraag te lachen en zei hij “tomorrow I will make fried banana” en zie, vandaag is er wel degelijk mijn teergeliefde “fried banana”. Met een grote smile brengt de serveerster mij mijn mooi bordje “daga with fried banana”.

image

‘s avonds gaat de rest iets gaan drinken in de sunside. Ik zie het echter niet zitten om verder dan 10 meter van mijn toilet te gaan. De koppijn is misschien over, maar de problemen zijn gezakt, zal ik maar zeggen 😉

Maandag 8 april: ziekziekziek

Hele dag zitten uitzieken. Hoofdpijn en super moe maar geen koorts.

Gisteren gaan duiken, veel mooie fotos getrokken want we hadden een onderwatercamera mee. We zijn tot 9 meter diep gedoken, echt een zalige ervaring.

Vandaag zijn we nu allemaal ziek, allemaal moe en hoofdpijn, waarschijnlijk decompressieziekte ofzo. Ik heb er het meeste last van.

De fotos van het duiken komen nog. Ik denk dat ik eens één grote mediapost ga maken met alle fotos en filmpjes die ik tot nu toe beloofd heb… :-)

Vrijdag 5 april: mannenavond

We zijn een half uurtje op het Newman en de electriciteit valt uit. Jeroen gaat een kabelgoot gaan plaatsen en ik maak van de gelegenheid gebruik om het lokaal eens uit te mesten. Het idee was om enkel de vloer eens te vegen, maar toen ik het stof op de rekken zag liggen kon ik het niet laten om alles van boven tot beneden eens te vegen. Bij iedere veeg vielen er wolken roeste aarde naar beneden. Op de grond begon er zich een moestuintje te vormen.

Tegen de middag hebben we nog steeds geen stroom dus ik vertrek maar naar aqua lodge. Ik leg mij direct in mijn bed voor een middagdutje. Ik word wakker badend in het zweet. De botten van uw lijf zitten zweten door te slapen,, ge kunt u voorstellen hoe warm het hier is.. Slaapdronken kruip ik in mijn zwembroek en zwabber ik naar het meer. Een frisse plons later en Merlijn is weer wakker. Het valt mij op dat het waterpeil gestegen is. Ik zal er vanavond eens met Ben over klappen.

Na het zwemke is de electriciteit teruggekomen. Tijd om verder te doen met mijn stage dus. Ik laat mijn VM updaten, maar veel tijd om wat anders te doen is er niet. Het is 18.30 en we zijn met de jongens uitgenodigd om pizza te eten bij Katrien (zeer lekkere pizza).

Na de pizza gaan we met de venten op cafe zoals op een echte mannenavond hoort. Ik vraag aan Ben of het kan zijn dat het waterpeil gestegen is. Hij vertelt dat dat ieder jaar tijdens het regenseizoen is, maar dat het nu wel zeer snel gaat. Op 1 nacht is het 40 cm gestegen! Tijdsens het droogseizoen zal het waterpeil terug dalen.

Ben vertelt verder over hoe het meer hier eigenlijk gekomen is. Afrika is langzaam in twee aan het scheuren doordat 2 platen uit elkaar aan het drijven zijn. Lake Tanganica is een deel van de scheur. Langzaamaan gaat het meer vergroten en verdiepen. Het zal zich verder uitbreiden naar boven en onder, tot het de zee bereikt en zo de geboorte van een nieuw continent teweegbrengt.

Donderdag 4 april: stroom is moe

Wakker worden met koppijn en loopneus. Ik ben dus nog steeds ziek. Op 20 minuten een zakdoek volsnuiten -_-

Omdat we de voorbije 2 weken de focus wat verloren zijn maak ik een planning op. Computer repareren doen we vanaf nu alleen nog op vrijdagen omdat er anders teveel tijd naartoe gaat. Tot mijn verbazing hebben we volgens de planning wel nog tijd om alles te doen wat we willen doen. Fantastisch! Dan rest er nog 1 ding: Ons aan de planning proberen houden. Dat zou gaan moest de elekticiteit meerwillen maar die is vandaag een beetje moe.

Begrijp mij niet verkeerd. Er is wel degelijk elektriciteit. Gewoon niet genoeg. Normaal gezien moet een stopcontact 240 Volt leveren. Nu schommelt de spanning tussen de 80 en de 150. Dat geeft grappige effecten zoals de lichtjes van de stekkerdoos die aan en uit springen (filmpje volgt nog).
Neen, dat is helemaal niet goed voor de apparaten. Dat is dan ook een van de redenen dat alles van elektronica hier zo snel kapot gaat.

Bepaalde apparaten hadden er geen probleem mee, zoals de D-link switch en de adapter van mijn lieftallig Dellke. Spijtig genoeg kon de ZTE modem (chinesen brol) er niet mee overweg waardoor ik toch zonder internet zat. Hoe komt het dat sommige apparaten daar mee kunnen werken en andere niet? Ik zal het eens uitleggen ahv mijn Dellke.

Mijn Dellke werkt eigenlijk op een spanning van 19,5 volt. Het stopcontact is 240 volt. De adapter zet de 240 volt om in 19,5 volt. Sommige adapters zijn zeer kieskeurig en hebben perfect 240 volt nodig om 19,5 volt te kunnen leveren. Andere (meestal betere) adapters zijn gemakkelijker en kunnen 100 – 300 volt omzetten in 19,5 volt. Mijn adapter is een van het tweede soort…

Lang verhaal kort: Ik heb mij nietveel aan de planning kunnen houden…

Woensdag 3 april: ziek

Opstaan met hoofdpijn. Super slecht geslapen maar ik moet opstaan want ik moet naar Michelle. Ik kijk naar mijn gsm en zie een berichtje van Michelle: “Morning! If you could come around 11, I slept very bad this night. “Yess” denk ik, nog 2 uurtjes extra slapen! Twee uurtjes later sta ik voor de 2de keer op en ik voel mij al veel beter, veel minder ziek.

Een serie kleine probleempjes met haar computer die snel opgelost geraakten. 2 uurtjes later vertrek ik naar de UN om te eten. Na het middageten ga ik naar het Newman en begin ik de virtuele machine voor moodle op te zetten. In de voormiddag zijn er nog 2 computers bijgekomen om te herstellen. We kunnen er echter nietveel mee doen want bij beiden is de hardware kapot.

Ik kruip vroeg in mijn bed om morgen wat fitter te zijn.
Korte, zieke dag.

Maandag 1 april: slecht weer

Vandaag is het Newman gesloten (paasmaandag) dus blijven we na het ontbijt schoonekes zitten in de zetels van aqua lodge. Tijd om eens na te denken over het stagerapport en wat aan mijn blog verder te schrijven.

Ik word opgeschrikt door een dik vliegbeest/bij-achtig ding van 5 centimeter lang. Ale, opgeschrikt is misschien een foute benaming aangezien ge zo’n dingen iedere dag ziet.. Bij Michelle in de tuin heb ik al eens een hommel van 4 cm gezien,, die dingen maken lawijt! Ge denkt datter een kudde electrische tandenborstels op u afkomt wanneer ge zoiets hoort!

In het bungalow-park van Michelle loopt er ook een kat rond. Die miauwt gelijk een neutend kind, maar voor de rest is het echt een schatje. Blijkbaar kwam de kat vroeger zeer goed overeen met een waakhond, maar sinds de waakhond weg is zit ze in een dipje.. Gelukkig geef ik ze nog wat liefde.

image

In de namiddag ga ik gaan voetballen met de gasten van Mandeleo. Bob ging de gasten gaan halen maar komt met lege handen terug: “Ze mogen niet weg, het weer is te slecht”. Het is bewolkt, ja, maar het is al 2 weken bewolkt… Regen in het regenseizoen, wie had dat nu gedacht… Uiteindelijk komen er toch enkele gasten opdagen waar we een matchke tegen spelen. Mijn team kon zich nog uit de slag trekken, tot Sara mij vroeg om in de goal te staan. Bij 6-2 durfte ik niet meer tellen hoeveel ballen ik binnenliet. Achja, ik voetbalde op sandalen, het zal daar wel aan liggen 😉

Avondeten: overschotten van de brunch van zondag.

Een interessant filmpke gekeken (Revolution-OS, over linux) en in mijn bed gekropen.

PS: dit is een komkommer:
image