Monthly Archives: March 2013

Zaterdag 16 Maart: ik ben een aap

Na eens goed uitgeslapen te hebben sta ik op en kijk ik naar de 2de laptop van Michelle. De cdromdrive is kapot. Geukkig is het een Dell laptop waardoor ik online de service manual vind met een uitleg hoe ik de laptop moet opendoen. Ik doe de laptop open, doe de cdromdrive open maar zie niets dat de problemen kan verklaren.
Nadat de laptop terug ineen zit test ik de cdromdrive nog eens. Wie weet, misschien werkt hij op magische wijze opeens wel? Spijtig genoeg zit er weinig magie in de lucht waardoor de cdromdrive kapot blijft…

Middageten: koude Vol-au-vent met brood. Na het middageten haal ik mijn redderskunsten boven. Bob, Frank en Jens geven een techniek-activiteit aan de gasten van Mandeleo. Ze leren de gasten om een vlot te bouwen. Ondertussen zijn enkele gasten bezig met palmbomen te beklimmen. Ze hebben een techniek waarbij ze het eerste deel van de palmboom gewoon oplopen. Na wat oefenen lukt het mij ook en haal ik er enkele kokosnoten uit die we met smaak opeten/drinken. Als hun vlot klaar is mogen de gasten op het meer racen tegen mekaar. Veel van de gasten kunnen echter niet of amper zwemmen dus zitten we met z’n allen in het water om hen te helpen.

*filmpje volgt nog*

image

Wanneer het tijd is voor het avondeten moeten de gasten terug naar Mandeleo, maar veel tijd om ze te missen hebben we niet, want na het eten is het tijd voor “bungalow night” in Mandeleo. De bungalow night in Mandeleo verschilt sterk van die in Bangwe. In mandeleo zingen de gasten zelf, begeleid door een klapkoor, terwijl in Bangwe er gewoon een stereo aanstaat die muziek afspeelt.

image

De zing/dans momenten waren zeer leuk, ze hadden onder andere een lied waarin je in ieder refrein moest dansen met een extra “kapot” lichaamsdeel. Het deed mij wat denken aan de liedjes in de KSA. Spijtig genoeg waren er veel speeches (in het swahili) die het echt wel saai maakten. Ben vertelt ons dat dat waarschijnlijk komt doordat Brother Stan aanwezig was. Brother Stan is een vlaamse broeder die enkele jaren geleden de communities hier heeft opgezet.

Vrijdag 15 maart: Proper muggennet

Vandaag lekker uitslapen ene dan op mijn gemakje m’n was doen. Wanneer ik opsta zijn Bob en Jeroen aan het wassen, Maarten staat te wachten.Ik moet nog even wachten… Geen probleem, dan neem ik wel een ochtendduikje in het meer. Zwembroek aan; gebouw uit; 45 graden rechts; 10 meter stappen; Spring languit naar voor terwijl je je met gespreide armen op je rug draait en PLONS! Hello, Lake Tanganica!

Wanneer Bob, Jeroen en Maarten gedaan hebben begin ik te wassen. Het is trouwens hoogtijd aangezien ik werkelijk geen propere kleren meer heb; ik ben aan het wassen in mijn zwembroek. Terwijl ik bezig ben merk ik dat er geen plaats meer is om mijn kleren te laten drogen. Samen met Babo, de klusjesman, hang ik een wasdraad op. Afgezien van het feit dat Babo kan maar 2 woorden Engels en ik kan maar 2 woorden Swahili kan verloopt het toch redelijk vlot en een kwartierke later hangen er 2 nieuwe wasdraden op. Babo is zo trots dat hij een foto wil bij zijn creatie.

image

Dat de kabels 5 minuten later bezwijken onder mijn kleren zien we even door de vingers :) (ijzerdraad over lange afstand: geen goed idee)

Revo was samen met maarten en een kokkin vloamse vol-oo-vaunt aan het maken.

image

De kokkin wou natuurlijk ook een foto.

image

Na een etentje in de UN vertrekken Jeroen en ik naar het Newman institute. Jeroen werkt verder aan de bibliotheek terwijl ik naar michelle haar laptop kijk. De knop om het wifi aan te zetten is gebroken maar het is duidelijk op welke manier de knop werkt. Het is een schuiver die telkens 2*2 pinnen verbind.

image

Ik soldeer een brugje over de pinnen in de “aan” stand, steek de computer terug in mekaar en alles werkt terug. Deze maal zonder geknetter of rookpluimpje, maar dat is een verhaal voor een andere keer :)

image

We lopen naar het stad om een taxi te pakken naar “Norat” (het bungalow-park waar Michelle woont). Na wat onderhandelen moeten we maar 3500 shilling (1,75) betalen voor een rit van de bank naar Norat en dan terug naar aqua lodge (normaal betalen we 4000 voor een taxi van Norat naar aqua lodge)

Na het avondeten (dé vol-au-vent) verkleden we ons voor de beer(rodewijn)-pong-avond met onze stagebegeleidster. Na een lange avond kruipen we in ons bed. Deze maal zónder kots op Jeroen zijn muggennet.
image

(ik ben verkleed in Jeroen en hij in mij)

Donderdag 14 maart: Newman college

Het plan is: Een voormiddagje vrij pakken om mijn was te doen. Daar zit de fout: TIA, je maakt beter geen plannen. Om 9 uur belt Jens ons met de vraag of we over 10 minuten klaar kunnen staan om naar Newman college te gaan. Het Newman college is een school in een dorpje buiten Kigoma. We zouden daar ook eens naar de ICT infrastructuur moeten kijken. Ze zijn ook aan het denken om daar internet aan te sluiten.

10 minuten later staan we klaar. 40 minuten later is onze lift daar. We maken enkele omtoeren langs een hospitaal en het stadhuis tot we met 9 in een busje van 8 zitten. Volgens Afrikaanse normen hebben we dus veel plaats. Even rijden later komen we toe in “Paradise”. Een gigantisch park met in het midden enkele gebouwen van het Newman college. Na een rondleiding langs alle andere lokalen komen we toe in het computerlokaal.

Er werkt één computer. Een pentium 3 met 512 MB ram en een half kapotte versie van winxp. Voor ze hem kunnen aansteken moeten ze wel even enkele draden in de gaten van het stopcontact steken (bij gebrek aan stekker). De andere computers zijn even oud en allemaal kapot. De computers in de brolcontainer op het Newman institute zijn nieuwer, sneller, beter en worden niet gebruikt. Ik vertel er over tegen Louis (directeur Newman College) en zeg hem dat hij contact moet opnemen met Katrien en Edison. Zij gaan ons immers toestemming moeten geven om die computers te verplaatsen van den brolcontainer naar het Newman college.

image

Wanneer we vragen of ze nog ICT materiaal hebben liggen nemen ze ons mee naar de bibliotheek. De achterste rekken van de bibliotheek word gebruikt als brolplaats. Oude typmachines, hopeloos verouderd ICT materiaal en een 10/100 switch (redelijk deftig). Wijzend naar de switch vraag ik “Does this work?”. Een schouderophaal later sta ik terug in het computerlokaal om het ding te testen. Ja, het werkt wel degelijk. Dit kan zeer goed van pas komen als we hier internet moeten installeren!

In de bibliotheek vinden we ook enkele Nederlandse en Franse boeken over linux, word, MS-dos en windows 3. Achtergelaten door studenten die hier enkele jaren geleden zijn geweest. Aan de restanten van kabels te zien moet er toen een volledig intern netwerk opgezet zijn met fileserver en al. Het zoveelste vergeten ontwikkelingsproject…
image

De plaatselijke broeders nodigen ons uit om middageten te eten in hun community. Terwijl we wachten op het eten doen we nog eens een toer over het domein. We bewonderen de fantastische natuur en doen een zoektocht naar de bron van de vergeten netwerkkabel. Onze zoektocht eindigt bij wat we kunnen omschrijven als “Power Over Ethernet: Africa Edition”. 2 draadjes van een netwerkkabel verbinden een schakelaar met een TL-lamp.

Na het eten brengen de broeders ons terug naar Aqua Lodge. Na even op adem te komen vertrekken we naar het Newman Institute om Ruth haar laptop terug te geven. We zetten enkele downloads in gang en vertrekken naar Katrien haar huis. Haar buurvrouw heeft computerproblemen. We krijgen 2 computers voorgeschoteld:
– Een oud Dell laptopke met winxp waarvan de ventilator probeert op te stijgen en de cd-drive niet werkt.
– Een iets minder oud Toshiba laptopke waarvan de usb-wifi-stick niet meer werkt.

Mbv een tandenborstel, mijn longen en een druppelke olie draait de ventilator weer zo vlot als de dag dat een chinees hem voor minimumloon in de laptop heeft gemonteert.
De usb-wifi-stick lijkt gewoon kapot te zijn, maar we willen hem op een ander netwerk onderzoeken om zeker te zijn. Op zich is dat geen probleem want de laptop heeft een onboard draadloze netwerkkaart. De aan-uit knop van de netwerkkaart is echter kapot gegaan waardoor ze niet meer werkt. We doen de Toshiba laptop open. Dit is moeilijker dan verwacht doordat Toshiba geen service-manuals vrijgeeft (uitleg over hoe je de laptop moet opendoen).

We besluiten om de Toshiba mee te nemen naar aqua-lodge aangezien het al 19 uur is en we honger krijgen. Ik kruip vroeg in mijn bedje met het idee om morgenvoormiddag een half dagje vrij te nemen om mijn was te doen.

Verjaardag!

Vandaag ben ik jarig! Blijkbaar sneeuwt het in België, de eerste keer sneeuw op mijn verjaardag mis ik nu net… :-( gelukkig heb ik hier een fantastische zonsondergang om het goed te maken!

image

image

En dat zonder instagram-filter 😉

Woensdag 13 maart: barmhartigheid

Om 2 uur ‘s nachts word ik wakker door het trillen van mijn gsm. Lies belt mij om mij gelukkige verjaardag te wensen. Ze is de eerste, proficiat!

6 uurtjes slaap later rol ik uit mijn bed en begin ik te ontbijten: Boterhammen met choco, watermeloen en chocomelk.

Wanneer we toekomen in het Newman zie ik dat mijn laptop braafjes alle programmatje’s heeft gedownload. Met een gemiddelde snelheid van 15kb/s!(dit is traaaaaag) De laptop die de windows updates moest downloaden heeft zich echter afgemeld voor een tot heden onbekende reden. Terwijl Jeroen in de windows logs duikt om de reden achter de logout te achterhalen, begin ik de programma’s en de updates te installeren. Ik maak een cron job om vannacht nog een serie nuttige programma’s te downloaden en Jeroen steekt de windows update downloader nog eens in gang. Terwijl we bezig zijn komt Edison binnen met de vraag of we nog een kabel kunnen trekken naar het kantoor van Ruth en Happy. Er lopen eigenlijk 2 kabels naar dat kantoor maar er is één afgeknipt net voor die het kantoor binnengaat (voor tot heden onbekende redenen).

We hebben geen kabels die lang genoeg zijn, dus doen we den brolcontainer nog eens open. Terwijl we achter kabels zoeken vinden we drie gigantische wifi-antene-schotels. Ik vermoed dat het stralers zijn om een wifi backbone te maken, maar ik ben het niet zeker. Als iemand hier meer over weet, laat maar horen!

image

image

image

Jeroen merkt opeens dat de container naast de onze ook open is. We kunnen het niet laten om er eens een kijkje in te nemen. We verwachten om een container vol niet-IT materiaal te vinden, aangezien Edison expliciet heeft gezegd dat geen enkele andere container nog IT/electronisch/electrisch materiaal bevat. Tot onze grote verbazing staat de container staat vol met printers, scanners en grote fotokopiemachines. Nader onderzoek wijst uit dat ze wel degelijk op electriciteit werken en niet op stoom of een andere niet electrische energiebron.

We kunnen het niet laten om een 3de container open te trekken om de inhoud te bestuderen. Een walm van vochtige hond komt ons tegemoed wanneer we de deur opentrekken. De container blijkt vol te liggen met vochtige kleren… Ligt daar al jaren te verkommeren. Mijn gedachten gaan naar de brave zieltjes die een container kleren hebben verzonden naar den Afrique vol vertrouwen dat ze zouden gebruikt worden om “de naakten de kleden” of een ander werk van barmhartigheid.

image

Pittig detail: Aan de ingang een zak met boekjes over een of andere heilige en “de weg naar god”.

image

Van wat we horen is dit nog het tipje van de ijsberg: Containers vol met naaimachines, printpapier, schoolschriften, stylo’s, boeken. Gedoneerde muskietennetten, matrassen, schoenen die verkocht worden 2 weken nadat de westerlingen weg zijn. Een fantastisch project opzetten is hier kinderspel, maar de echte uitdaging ligt ver na de start: zorg ervoor dat het project verdergezet word nadat jij weg bent.

Dinsdag 12 maart: 2 fruitsapjes

Opgestaan om 8 uur. Boterhammen met choco als ontbijt. Het regent super hard dus bellen we een taxi. 2000 shilling (1 euro) om droog aan het Newman gebracht te worden, dat heb ik er wel voor over :)

Het plan: Aan Edison vragen om de kabelgoten te kopen en de laptops voor de bibliotheek klaarmaken. We komen Edison tegen bij het binnenkomen en vertellen hem onze plannen. Hij verdwijnt en komt even later terug met 8 laptops en grote doos vol kabels.Aan ons om uit te zoeken welke laptops nog werken en welke kabels er bij welke laptops horen.

Na een voormiddag sorteren, testen en repareren hebben we 7 werkende laptops, 4 werkende adapters, een handleiding voor MS-dos (in het frans) en een vlag van een of ander refugee-camp. We zullen den indiër dus nog een bezoekje moeten brengen voor meer adapters.

Na een lekker schoteltje beef’n chips (met 2 sapjes) beginnen we vol goede moed de computers te herinstalleren. Dat blijkt moeilijker dan verwacht door het fantastisch betrouwbaar internet. We besluiten dan maar om van alles een offline updater/installer te downloaden. Het downloaden gaat zo traag dat de firefox vastloopt. Gelukkig is er nog wget. Een handig programmatje dat bestanden download via http of ftp. We zetten 2 computers klaar om een nacht lang alles te downloaden en vertrekken om half 6 richting aqua lodge voor ons dagelijks zwemmeke (dat Jeroen al enkele dagen gemist heeft)

Nu zit ik hier mijn blog te schrijven op een laptopke vant school. Ik herinner mij net dat Roel al even zit te vragen om hem het mac adres door te sturen. Jens is voor een of andere reden gips rond zijn arm aan het doen terwijl de verpleegsters straffe-spoed-verhalen aan het vertellen zijn. (99 luftballons op de achtergrond)

Maandag 11 maart: geen catchy titel

Deze ochtend was er geen brood om te ontbijten. Normaal gezien koopt Revo, onze kok, iedere ochtend brood. Vandaag was er echter geen brood meer in de shop. Revo kwam er zich persoonlijk voor excuseren. Echt een vriendelijke gast! Jeroen vertrok dan maar zonder ontbijt naar het Newman, maar ik had geen zin in een hele voormiddag koppijn. Na een klein omtoertje langs vitus’ shop had ik een lekker ontbijtje: mandazi. De locals beschrijven het als “fried dough” en meer valt er ook niet aan uit te leggen. Men neme ene bol deeg. Men plaatse de bol deeg in heet vet. Men hale betreffende bol uit het vet, et voila: Een ontbijt voor Merlijn.

Toen ik aankwam in het Newman waren Jeroen en Jens bezig met een kabel te leggen van het switchkot naar de bib, waar de nieuwe computers komen. Ik ben dan begonnen met Gilbert zijn laptop na te kijken. De ventilator maakte een onheilspellend geluid. Aangezien het hier iedere dag fantastisch zweetweer is (geen sneeuwtje in de lucht) is een kapotte ventilator wel degelijk een groot probleem.

De laptop openmaken bracht me tot 2 conclusies:
1) Ik heb niet de juiste schroevendraaiers
2) Er zit verdomd weinig stof in die laptop

Nadere inspectie van de ventilator maakte me niet veel wijzer. Niets zat los of zag er kapot uit. De koelpasta was een ander verhaal. De blauwe smurrie was harder dan de muren van een gemiddelde Tanzaniaans huis. Koelpasta of olie had ik natuurlijk niet bij, dus heb ik Jeroen en Jens nog wat geholpen.

Een middagmaal en twee piki-piki’s later stond ik samen met Jeroen voor de shop van de indiër. Een vol lijstje:
– koelpasta
– schroevendraaiers
– olie
– kabelgoten
– stekkers (verdorie, die zijn we eigenlijk glad vergeten)

koelpasta en schroevendraaiers had de indiër. Voor de rest moesten we op missie door de jungle van shops op de markt. Een local kwam bij ons om ons helemaal zonder enige bijbedoelingen te helpen bij de zoektocht. 5 shops en 5 verschillende prijzen voor kabelgoten later was Jeroen het beu en vertrok hij terug naar het Newman. Vergezeld van de local dook ik de jungle terug in om olie te zoeken (stekkers vergeten). Na een half uur vonden we het eindelijk. 4000 shilling! (2 euro) na een grimas werd het opeens 3000. Na weg te lopen 1500. (afbieden is hier nog simpel) De local was zo vriendelijk om nog terug mee te stappen tot aan het Newman. Tijdens de terugtocht vertelde hij dat hij net van de dokter kwam en medicijnen moest kopen, maar geen geld had. Ik heb hem vriendelijk uitgelegd dat ik hem geen geld ging geven en heb hem veel succes gewenst.

De laptop was zeer blij met de nieuwe olie en koelvloeistof en ronkte gelijk een katje.
Volgende op de lijst: een ventilator met kapotte stroomkabel. Stroomkabel gefixt. Resultaat: kapotte ventilator met goede stroomkabel. (er was blijkbaar meer kapot dan enkel de kabel)
Next: scherm met kapotte vga kabel. Die wou ik vermaken met een kabel uit een oude monitor. De case van de monitor openvijzen was moeilijker dan verwacht. Gelukkig hadden we een hamer.

image

De 2 kabels waren spijtig genoeg niet compatibel.

Om 17.30 zijn we terug vertrokken naar de aqua lodge. Ik ben direct in het water gesprongen voor mijn dagelijks snorkeluurtje. Er was veel stroming. Hoewel ik al iedere dag ben gaan snorkelen heb ik toch nog veel nieuwe soorten vissen gezien. Onder andere een lange vis die leek op een slang. Bij het avondeten vertelde Ben mij dat dat een aal was. Blijkbaar een zeer goed teken want die vis is zeer kieskeurig en zwemt niet in vervuild water. Ben vertelde dat de waterkwaliteit de laatste 10 jaar veel verbeterd is. Vreemd genoeg begon de verbetering net op het moment dat de stadsgenerator stopte met zijn afvalwater in het meer te dumpen. Wie had dat nu gedacht dat motorolie slecht is voor het milieu!

Vrijdag 8 maart: de brolcontainer

De terreinen van het Newman en mandeleo staan vol met zeecontainers. Overblijfselen van in betere tijden toen het nog financieel haalbaar was om materiaal naar Afrika te shippen. TIA, dus ze hebben er niets beters op gevonden dan hun gebouwen op en rond de containers te bouwen. Dit ziet er op het eerste zicht mooi en ingenieus uit, tot je begint na te denken over dat zo’n container hier minstens een miljoen shilling waard is (500 euro). Het zou dus veel goedkoper zijn om de containers te verkopen en met het geld een deftig huis te bouwen.

Als Edison de ICT container opentrekt word get pijnlijk duidelijk dat containerbouwen echt geen goed idee is. Het half ingezakte plafond, de rottende vloer en de termietennest verraden de korte levensverwachting van de container (en dus het omringende gebouw). De inhoud van de container is echter nog veel pijnlijker. Hopen opeengestapelde monitors, computers, muizen, toetsenborden en alles wat je je maar kan bedenken. Sommige dingen zijn nog piekfijn in orde terwijl andere klaar zijn voor de schroothoop. Tussen de rommel vinden we oa enkele switchen die nog perfect werken, en 3 rollen netwerkkabel (cat 5e en cat 6).

image

image

image

Bungalow Nights

Na het avondeten zijn we vertrokken naar Bangwe, een instelling voor gehandicapten. Iedere vrijdagavond zijn we daar uitgenodigd om een danske te zetten op hun bungalow nights. Het was echt super! Zalige gasten, goede muziek en veel sfeer. De antwerpenaren waren er ook. Ze gaven petjes en ballonnen aan de gasten, keken even naar de lachende gezichtjes, deden een babbelke met de begeleiders en vertrokken toen het dansen begon. Geen probleem want met de fantastische groove van sommige gasten zat de sfeer er direct in.

Donderdag 7 maart: het switchkot

9:30: Jeroen en Merlijn stappen het Newman binnen en wonder boven wonder, Edison is present! Na een korte uitleg neemt hij ons mee om een toer te doen rond de campus, om ons eens uit te leggen “hoe hij het zou willen”. Na een uitleg vol “I think”, “I want”, “in the future” (die verdacht veel lijkt op het voorstel van Katrien) neemt hij ons mee naar de switchroom. Terwijl Edison de combinatie van Traliesdeur, gewone deur, 1 slot, 1 hangslot en 2 grendels opendoet beginnen we te fantaseren over de berg aan waardevolle switchen, routers en servers die we binnen gaan vinden.

TIA

De laatste deur draait open. We worden even verblind door de gloed van de zon door het raampje. Wanneer onze ogen gewend zijn aan het felle licht realiseren we: “de kamer is leeg”. Edison stapt naar binnen en wijst trots in een hoekje van de kamer een miniscuul zwart bakje aan. Met een glimlach waar buddha jaloers op zou zijn zegt hij “this is the internet!”. We stappen de kamer binnen om het bakje beter te bestuderen. Onze aandacht word al snel afgeleid naar het web van een 20 tal internetkabels dat in de hoek ligt. 8 kabels verlaten het web om zich te nestelen in de poorten van de switch. Wanneer Edison de walging op ons gezicht afleest vertelt hij dat ze een tijdje geleden veel problemen hebben gehad met het netwerk. Ze hebben er toen een lokale professional bij gehaald die het nodig vond om alle kabels opnieuw te leggen. Natuurlijk, TIA, de oude kabels hebben ze gewoon laten liggen.

image

Aandachtige IT’ers zouden het nu al moeten gezien hebben dat er iets niet klopt. Maar voor de noobs geef ik een crash-course internet:

“the internet” is de kabel die bij uw thuis toekomt van aant straat. Aan die kabel hang je een modem. Die haalt het internet uit de kabel en geeft het in een formaat dat normale computers verstaan. Om met meerdere computers op één modem te zitten heb je een router nodig. Om met meerdere computers op 1 router te zitten heb je een switch nodig. Om er draadloos op te geraken heb je nog een Wireless Access Point nodig. Meestal zitten al die dingen in 1 bakske, zoals den bbox van Belgacom en de homespot van telenet. Het bakske in het switchkot is echter enkel een switch. De modem staat dus nog ergens anders. This is not the end and this is definitely not the internet.

Als we aan Edison vragen waar het internet vandaan komt vertelt hij dat het internet gedeeld word met Mandeleo, en dus van daar komt. “ooit” zullen we daar eens naar gaan kijken, zegt hij.

De eerste stap zal dus zijn om alle kapotte kabels weg te halen en de switch te vervangen door een grotere. Als ik aan Edison vraag of ze nog ergens ict materiaal hebben staan zegt hij dat we morgen naar een container met kapot gerief kunnen gaan kijken. We spreken af vrijdagochtend om 9 uur. Benieuwd of hij er dan zal zijn :)

6 maart: TIA

TIA: This Is Africa

“geïmpregneerd muggennet”

image

De kamer waar we nu aan slapen grenst aan de living van de broeders. De ramen in onze kamer komen uit in de living van de broeders. Aangezien ze hier nergens ruiten in hun ramen hebben; is dit een groot probleem, en dan zwijg ik nog van de see-through gordijnen…

Deze morgen werd ik om 7 uur wakker door het geschater van de broeders. Ik ben dan maar opgestaan en ben dan na mijn ontbijt (oliebollen met choco) nog wat gaan snorkelen. Om 9.30 kwam ik terug met mijn buit: Een hoorn van een koe en een super grote schelp.

image

(ja, dat is een mug die zit te chillen op het anti-muggennet)

De rest was al aan het ontbijten. Jeroen en ik zijn dan te voet vertrokken naar het Newman om met Edison te gaan spreken. Jens kwam achter met een pickey pickey. Natuurlijk,, TIA,, Edison was nergens te bespeuren. In een a naar Katrien legde hij uit dat er iets mis was met zijn auto. Morgenvroeg, 9 uur hebben we opnieuw afgesproken. Hopelijk moeten we niet wachten op de derde keer, goede keer om hem te pakken te krijgen, want ondertussen kunnen we niet veel doen.

We hebben met Katrien afgesproken om iedere vrijdag een computer-hersteldienst te houden. Mensen mogen ons de hele vrijdag komen lastigvallen met hun computerproblemen, en wij zullen die herstellen.

Katrien heeft ons ook verteld over een shop in het stad waar ge deftig ICT materiaal kunt vragen voor een normale (niet muzungu) prijs. We zijn eens gaan kijken. Ze hebben er echt degelijk materiaal (voor afrika). Duitse verdeelstekkers, harde schijven tot 1 TB, hele rollen netwerkkabel. Eenmaal we toestemming krijgen van Edison kunnen we daar ons materiaal kopen.

Middageten: UN: Fantastische fish’n chips met een lekker fruitsapke en een mooi uitzicht :)

image