Monthly Archives: April 2013

Maandag 8 april: ziekziekziek

Hele dag zitten uitzieken. Hoofdpijn en super moe maar geen koorts.

Gisteren gaan duiken, veel mooie fotos getrokken want we hadden een onderwatercamera mee. We zijn tot 9 meter diep gedoken, echt een zalige ervaring.

Vandaag zijn we nu allemaal ziek, allemaal moe en hoofdpijn, waarschijnlijk decompressieziekte ofzo. Ik heb er het meeste last van.

De fotos van het duiken komen nog. Ik denk dat ik eens één grote mediapost ga maken met alle fotos en filmpjes die ik tot nu toe beloofd heb… :-)

Vrijdag 5 april: mannenavond

We zijn een half uurtje op het Newman en de electriciteit valt uit. Jeroen gaat een kabelgoot gaan plaatsen en ik maak van de gelegenheid gebruik om het lokaal eens uit te mesten. Het idee was om enkel de vloer eens te vegen, maar toen ik het stof op de rekken zag liggen kon ik het niet laten om alles van boven tot beneden eens te vegen. Bij iedere veeg vielen er wolken roeste aarde naar beneden. Op de grond begon er zich een moestuintje te vormen.

Tegen de middag hebben we nog steeds geen stroom dus ik vertrek maar naar aqua lodge. Ik leg mij direct in mijn bed voor een middagdutje. Ik word wakker badend in het zweet. De botten van uw lijf zitten zweten door te slapen,, ge kunt u voorstellen hoe warm het hier is.. Slaapdronken kruip ik in mijn zwembroek en zwabber ik naar het meer. Een frisse plons later en Merlijn is weer wakker. Het valt mij op dat het waterpeil gestegen is. Ik zal er vanavond eens met Ben over klappen.

Na het zwemke is de electriciteit teruggekomen. Tijd om verder te doen met mijn stage dus. Ik laat mijn VM updaten, maar veel tijd om wat anders te doen is er niet. Het is 18.30 en we zijn met de jongens uitgenodigd om pizza te eten bij Katrien (zeer lekkere pizza).

Na de pizza gaan we met de venten op cafe zoals op een echte mannenavond hoort. Ik vraag aan Ben of het kan zijn dat het waterpeil gestegen is. Hij vertelt dat dat ieder jaar tijdens het regenseizoen is, maar dat het nu wel zeer snel gaat. Op 1 nacht is het 40 cm gestegen! Tijdsens het droogseizoen zal het waterpeil terug dalen.

Ben vertelt verder over hoe het meer hier eigenlijk gekomen is. Afrika is langzaam in twee aan het scheuren doordat 2 platen uit elkaar aan het drijven zijn. Lake Tanganica is een deel van de scheur. Langzaamaan gaat het meer vergroten en verdiepen. Het zal zich verder uitbreiden naar boven en onder, tot het de zee bereikt en zo de geboorte van een nieuw continent teweegbrengt.

Donderdag 4 april: stroom is moe

Wakker worden met koppijn en loopneus. Ik ben dus nog steeds ziek. Op 20 minuten een zakdoek volsnuiten -_-

Omdat we de voorbije 2 weken de focus wat verloren zijn maak ik een planning op. Computer repareren doen we vanaf nu alleen nog op vrijdagen omdat er anders teveel tijd naartoe gaat. Tot mijn verbazing hebben we volgens de planning wel nog tijd om alles te doen wat we willen doen. Fantastisch! Dan rest er nog 1 ding: Ons aan de planning proberen houden. Dat zou gaan moest de elekticiteit meerwillen maar die is vandaag een beetje moe.

Begrijp mij niet verkeerd. Er is wel degelijk elektriciteit. Gewoon niet genoeg. Normaal gezien moet een stopcontact 240 Volt leveren. Nu schommelt de spanning tussen de 80 en de 150. Dat geeft grappige effecten zoals de lichtjes van de stekkerdoos die aan en uit springen (filmpje volgt nog).
Neen, dat is helemaal niet goed voor de apparaten. Dat is dan ook een van de redenen dat alles van elektronica hier zo snel kapot gaat.

Bepaalde apparaten hadden er geen probleem mee, zoals de D-link switch en de adapter van mijn lieftallig Dellke. Spijtig genoeg kon de ZTE modem (chinesen brol) er niet mee overweg waardoor ik toch zonder internet zat. Hoe komt het dat sommige apparaten daar mee kunnen werken en andere niet? Ik zal het eens uitleggen ahv mijn Dellke.

Mijn Dellke werkt eigenlijk op een spanning van 19,5 volt. Het stopcontact is 240 volt. De adapter zet de 240 volt om in 19,5 volt. Sommige adapters zijn zeer kieskeurig en hebben perfect 240 volt nodig om 19,5 volt te kunnen leveren. Andere (meestal betere) adapters zijn gemakkelijker en kunnen 100 – 300 volt omzetten in 19,5 volt. Mijn adapter is een van het tweede soort…

Lang verhaal kort: Ik heb mij nietveel aan de planning kunnen houden…

Woensdag 3 april: ziek

Opstaan met hoofdpijn. Super slecht geslapen maar ik moet opstaan want ik moet naar Michelle. Ik kijk naar mijn gsm en zie een berichtje van Michelle: “Morning! If you could come around 11, I slept very bad this night. “Yess” denk ik, nog 2 uurtjes extra slapen! Twee uurtjes later sta ik voor de 2de keer op en ik voel mij al veel beter, veel minder ziek.

Een serie kleine probleempjes met haar computer die snel opgelost geraakten. 2 uurtjes later vertrek ik naar de UN om te eten. Na het middageten ga ik naar het Newman en begin ik de virtuele machine voor moodle op te zetten. In de voormiddag zijn er nog 2 computers bijgekomen om te herstellen. We kunnen er echter nietveel mee doen want bij beiden is de hardware kapot.

Ik kruip vroeg in mijn bed om morgen wat fitter te zijn.
Korte, zieke dag.

Maandag 1 april: slecht weer

Vandaag is het Newman gesloten (paasmaandag) dus blijven we na het ontbijt schoonekes zitten in de zetels van aqua lodge. Tijd om eens na te denken over het stagerapport en wat aan mijn blog verder te schrijven.

Ik word opgeschrikt door een dik vliegbeest/bij-achtig ding van 5 centimeter lang. Ale, opgeschrikt is misschien een foute benaming aangezien ge zo’n dingen iedere dag ziet.. Bij Michelle in de tuin heb ik al eens een hommel van 4 cm gezien,, die dingen maken lawijt! Ge denkt datter een kudde electrische tandenborstels op u afkomt wanneer ge zoiets hoort!

In het bungalow-park van Michelle loopt er ook een kat rond. Die miauwt gelijk een neutend kind, maar voor de rest is het echt een schatje. Blijkbaar kwam de kat vroeger zeer goed overeen met een waakhond, maar sinds de waakhond weg is zit ze in een dipje.. Gelukkig geef ik ze nog wat liefde.

image

In de namiddag ga ik gaan voetballen met de gasten van Mandeleo. Bob ging de gasten gaan halen maar komt met lege handen terug: “Ze mogen niet weg, het weer is te slecht”. Het is bewolkt, ja, maar het is al 2 weken bewolkt… Regen in het regenseizoen, wie had dat nu gedacht… Uiteindelijk komen er toch enkele gasten opdagen waar we een matchke tegen spelen. Mijn team kon zich nog uit de slag trekken, tot Sara mij vroeg om in de goal te staan. Bij 6-2 durfte ik niet meer tellen hoeveel ballen ik binnenliet. Achja, ik voetbalde op sandalen, het zal daar wel aan liggen 😉

Avondeten: overschotten van de brunch van zondag.

Een interessant filmpke gekeken (Revolution-OS, over linux) en in mijn bed gekropen.

PS: dit is een komkommer:
image

Zondag brunchdag

5 uurtjes slapen en dan opstaan om te koken. We gaan brunchen en iedereen gaat iets koken. Ik maak noedelsoep.

Het moeilijkste bij koken in Afrika? Het vuur aankrijgen. Ze koken hier op kolen en aanmaakblokskes ofzo kennen ze hier niet… Na 3 kwartier zwoegen hebben we eindelijk 3 smeulende vuurtjes. Sara en Didi beginnen verloren brood te maken en ik begin een boullon te maken.

De overschot van het vlees van gisteren laat ik hard doorkoken met beef masala en sojasaus erbij.

Een half uurtje later haal ik het vlees er uit. Ik doe de pot vol met water, doe er de groenten bij (1 knoflook, 2 ajuinen, 2 gepelde tomaten, 1 paprika) en laat ze goed doorkoken. Normaal gezien is het beter om eerst de groenten kort te stoven, maar bij gebrek aan tweede pot sla ik het even over. Ik doe er ook nog was sojasaus, beef masala en zout bij.

Als de groenten gaar zijn proef ik er even van en kieper ik er vlug nog een dikke scheut sojasaus bij, gevolgd door beef masala en zout. Ik doe de noedels erbij, wacht nog 5 minuten en klaar is mijn soepje :)
image

Na het eten kruip ik in mijn bed en slaap ik tot aan het avondeten. We gaan gaan eten in het poepsjieke hilltop hotel. Spijtig genoeg zonder poepsjieke wijnen want hilltop word uitgebaat door Moslims… Na het eten? Kruip ik terug in mijn bed. Zo gaat een zondag snel voorbij :)

Zaterdagavond 30 maart: “you like Tanzanian girls?

Vitus vertrekt binnenkort op boarding school en dat moet gevierd worden. We hebben een quiz getsjoept van de Antwerpenaren en spelen die tegen mekaar met Maxime als Quizmaster en Franky als vertaler engels voor Ben en Vitus.

Tijdens de fotoronde ontstaat er een discussie. Is er een verschil tussen een Hermelijn en een Marter? Volgens de Biotechers wel. Je zou het kunnen zien aan de tanden. Hoe je dat ziet op een foto van het beest met zijn mond toe blijft mij nog steeds een vraag maar kom.

We komen te weten dat ik het verschil niet zie tussen My Chemical Romance en Twilight. Ik maak mij er echter niet druk in; De rest ziet het verschil niet tussen Pink Floyd en Coldplay (albumcover van “the dark side of the moon)…

Met een trotse derde plaats (3de van 3) vertrekken we naar het stad om eentje te gaan drinken. Om 2 uur ‘s nachts krijg ik zin in een pita. Spijtig genoeg is dat hier moeilijk te vinden, maar het alternatief kan mij ook wel smaken: Kip met bananefrieten.

Met een volle maag vertrekken we naar de Kibu, een dancing in het hartje van Kigoma. Zalige muziek en zalig kunnen dansen. Terwijl ik aan het dansen ben komen er drie kleine meisjes meedansen. Locals van rond de 16 jaar. Ik sta er wat mee te dansen wanneer er plots een vettigen gast van middelbare leeftijd naast mij komt staan. – “You like Tanzanian girls?” Ik leg hem uit dat er thuis iemand op mij zit te wachten. Hij knikt en loopt weg. Ik dans verder.

Even later komt hij terug. Hij babbelt wat met de meisjes en begint dan tegen mij. – *wijzend op de meiskes* “good Tanzanian girls! You wanna buy them, you come to me!” Ik trek mijn wenkbrauw op en zeg met mijn vuilste blik (en ik kan er vuile trekken!) “No thank you”.

Ik heb een zeer open mind en kan gerust wat aanvaarden van andere culturen, maar 16 jarige meiskes zitten verkopen in een dancing valt echt niet goed te praten. + Think about it: Vraag en aanbod. Hij gaat hier geen 16-jarige meisjes proberen verkopen aan blanken moest er geen vraag voor zijn. Dat vind ik nog het vooste van al.

Tijdens de terugweg begint het opeens keihard te regenen. Op 5 minuten is iedereen van kop tot teen kletsnat. Wanneer we terug zijn in de lodge vinden we er niets beters op dan kleren uitdoen, geld te drogen hangen en een zwemke gaan doen in de storm. De regen is ijskoud maar het water van het meer is nog steeds lekker warm waardoor het echt zalig zwemmen is.

Om 5 uur gaan slapen met de storm die ons een slaapliedje zingt. Af en toe hoor je een flard van het ochtendgebed. De Imam probeert boven de storm uit te schreeuwen maar blijkbaar heeft God vandaag andere plannen.

Inhaalbeweging

Even een korte inhaalbeweging voor mijn blog.

Donderdag heb ik gemerkt dat er iets fout is gelopen bij de installatie van windows xp. Ik heb het eerst proberen op te lossen dmv een linux live-usb (knoppix). Dat is langs geen kanten gelukt dus moest ik het herinstalleren. Weer een uur wachten om de cd op de usb te zetten, 5 uur wachten voor de installatie en dan was het avond. 4 uur zitten wachten op ons eten bij high-tec lodge, dus de avond was rap voorbij…

Vrijdag zag ik dat de installatie gelukt was. Michelle haar bestanden overgezet en drivers geïnstalleerd. Lang zitten wachten op downloads maar tegen de avond was de computer bijna volledig klaar.

Zaterdag ochtend terug naar Michelle, de laatste drivers installeren, haar mail-account terugzetten en nog wat programma’s installeren. Tegen de middag had ik eindelijk gedaan en kon ik de computer achterlaten bij een contente Michelle.

Nog nooit zoveel tijd besteed aan 1 computer en ik hoop dat ik het nooit meer moet doen. Ik kan er maar 1 ding op zeggen: “Ik koop mij nooit een dell”. Leuke laptopkes, goeie uitleg hoe ge ze moet opendoen maar ge komt er zo rare dingen mee tegen…